Książki

Legacy of the Jedi

Autor: Jude Watson
Oryginalny tytuł: Legacy of the Jedi
Wydanie PL: brak
Wydanie USA: Scholastic 2003
Przekład: Anna Hikiert
Ilustracja na okładce: David Mattingly
Stron: ---
Cena: ---


Oficjalny wątek na forum







Recenzja Lorda Sidiousa

Cztery pokolenia Jedi, jeden wspólny wróg. Te słowa z okładki tej pozycji w dużym skrócie odzwierciedlają jej zawartość. Ale zdanie to jest mocno zdradliwe, bo choć faktycznie bohaterami poszczególnych części jest zawsze para Jedi (Yoda i Dooku, Dooku i Qui-Gon, Qui-Gon i Obi-Wan oraz Obi-Wan i Anakin), to w żadnym przypadku nie jest to powieść o nich. Głównym bohaterem jest Lorian Nod, a także towarzysząca mu ciągle zdrada. Powieść to nic innego jak przedstawienie losów Loriana w czterech aktach, w pierwszym zawiązuje się akcja, widzimy upadek Loriana, w drugim i trzecim tylko się komplikuje, a w czwartym następuje odkupienie.

Lorian Nod był młodym uczniem Jedi, który większość swego czasu w świątyni spędzał na zabawach ze swoim najlepszym przyjacielem – Dooku. Ale przychodzi czas, gdy Dooku zostaje wybrany przez mistrza Jedi Thame’a Ceruliana na jego padawana. Lorian obawia się, że jego nikt nie wybierze. W tej przyjaźni to Dooku zawsze był silniejszy, potężniejszy, bystrzejszy, a na dodatek był ulubieńcem Yody i innych mistrzów. Nod boi się o swoją przyszłość. Próbuje namówić Dooku na wykradzenie holokronu Sithów, czemu młody Dooku stanowczo się sprzeciwia. Lorian robi to sam, gdy Dooku dowiaduje się, co się stało, udaje się szybko do przyjaciela, ale odmawia wzięcia odpowiedzialności na swoje barki. Nie musi, gdyż Lorian sugeruje wszystkim, że to był pomysł Dooku. Tu pojawia się zdrada, Dooku nigdy nie zapomni tej lekcji, nigdy nie wybaczy. W tym momencie do akcji wkracza Yoda, który karze swym uczniom odbyć pewne ćwiczenia i dzieli ich na dwie grupy, jedną której przewodzi Lorian i drugą pod dowództwem Dooku. To pomaga mu określić, kto w tym wszystkim zawinił. Lorian zostaje wydalony z zakonu Jedi, ale nie dlatego, że wykradł holokron Sithów, ale dlatego, że skłamał i próbował wmanewrować swego przyjaciela. Dooku zaś rozpoczyna szkolenie pod bacznym okiem Thame’a Ceruliana.

Gdy ścieżki Dooku i Loriana znów się krzyżują, Dooku szkoli już swojego ucznia, Qui-Gona, a Nod jest gwiezdnym piratem, porywającym senatorów. I tym razem Dooku zostanie zdradzony, przez swego senackiego znajomego, który dogadał się z Lorianem. Dooku i Qui-Gon doprowadzają do aresztowania Loriana.

Gdy Qui-Gon Jinn i jego uczeń Obi-Wan lądują na planecie Junction 5, okazuje się, że każdy kto przeciwstawi się władzy zostanie natychmiast aresztowany przez Strażników dowodzonych przez ... Loriana Noda. Qui-Gon Jinn i Obi-Wan muszą odkryć spisek związany z nieistniejącą bronią, która straszyła cywili, by w rezultacie ponownie aresztować Loriana Noda.

Gdy kolejny raz go spotykamy, Obi-Wan kończy szkolenie Anakina. Już sam się zastanawia kiedy nadejdzie czas prób jego ucznia, tym bardziej, że Wojny Klonów komplikują wszystko. Pewnego dnia w Świątyni Jedi pojawia się Lorian Nod wraz z Yodą. Okazuje się, że może być on bardzo ważnym sojusznikiem Republiki. Ale czy można mu zaufać? Może potajemnie dogadał się z Dooku?

Już wcześniej wspomniałem, że przypomina to klasyczną tragedię, więc w czwartym akcie Lorian odkupi swe czyny. Stanie się bardziej Jedi niż kiedykolwiek podczas swego, szybko zakończonego szkolenia. No i odkupienie przepłaci życiem.

Jeśli popatrzeć na tę powieść jako historię życia Loriana Noda, to Jude Watson spisała się znakomicie. Sam dobór postaci, które go otaczają i oceniają, zwłaszcza Dooku i Yoda, jest rewelacyjny. Gorzej już idzie, gdy zastanowimy się nad pozostałymi bohaterami. Okazuje się, że pełnią oni rolę tylko i wyłącznie dodatków. Mało tego, ich epizodyczne części są zaledwie cieniem tego co potrafi pokazać pani Watson w pojedynczych częściach choćby Ucznia Jedi. Ale to tylko podkreśla fakt, że nie jest to o nich powieść.

Największym minusem powieści jest znów pewna dziwna ingerencja speców od EU w filmach. Chodzi o rycerza Jedi – Thame’a Ceruliana, który stał się mistrzem Dooku. W rezultacie Yoda okazuje się być znów tylko nauczycielem chyba wszystkich Jedi w galaktyce. Niestety spłaszcza to trochę film, gdzie jest to inaczej zaakceptowane i znów rodzić będzie spore niezgodności, zwłaszcza wśród osób, które nie miały okazji przeczytać tej powieści, tym bardziej, że nie została ona wydana w Polsce.

Powieść ta, chyba najdłuższa z dotychczas napisanych przez Jude Watson w świecie Star Wars, wskazuje przede wszystkim pewne jej znużenie formą utrwaloną przez Jedi Quest i Ucznia Jedi. Jude eksperymentuje, nie jest to może eksperyment tak udany jak pamiętnik Dartha Maula, ale zasługujący na uwagę ze względu na to, że bardzo przypomina oryginalne filmy, które też mówiły w dużej mierze o odkupieniu Vadera. A jego też na ekranie nie było zbyt dużo. W tym momencie Jude chyba przeceniła zamiary ponad formę, której musi się trzymać. Byłoby fajnie przeczytać tę powieść w języku polskim, acz nawet wtedy nie będzie ona obowiązkową pozycją dla każdego fana, gdyż to co w niej najcenniejsze to wcale nie świat Gwiezdnej sagi, a raczej tragiczna, teatralna budowa wydarzeń.

Ocena końcowa
Ogólna ocena: 7/10
Klimat: 8/10
Opis świata SW: 9/10
Rozmowy: 8/10


(1) 2


Oceny użytkowników:
Aby wystawić ocenę musisz się zalogować
Wszystkie oceny
Średnia: 5,86
Liczba: 7

Użytkownik Ocena Data
Hego Damask 9 2006-11-16 14:19:10
DarthBane66 7 2013-03-17 14:43:51
Mistrz Fett 7 2004-05-29 23:04:30
Lord Sidious 7 2004-05-07 13:26:49
Rusis 6 2004-09-06 14:53:54
Anor 4 2009-06-03 00:27:08
lord teo 1 2008-05-18 18:38:28

Tagi: David Mattingly (14) Jedi Quest (12) Jude Watson (46) Scholastic (109) Uczeń Jedi (21)

Komentarze (5)

Jak dla mnie to trochę za dużo już książek o nich wyszło.

Niestey miałem okazję oczytywać tę powieść w wersji łączonej z Secrets OJ... Klątwy miotają się same, jednak jeśli przefiltrować to analitycznie, to Legacy Wotson jest powieścią młodzieżowo/dziecięcą na całkiem przywoitym poziomie. W szczególności chyba dla odbiorców, którzy noie mają dobraj znajomości kolejnooś i wydarzeń SW. Ciekawy spośób przemieszczania się pomiędzy epokami, które są pokolenionwo rozórżnione daje pewnego plusa tej pozycji. Aczkolwiek jak na panią W. nie ma co liczyć na wystrzeły... generalnie książka do odsiedzenia... na tronie...

Mnie się podobała :)

Fajnie by było gdyby w Polsce wyszła :(

Ksiazka nie jest porywajaca, trzeba wziasc pod uwage czytajac ja, ze Pani Watson pisze zzwyczaj dla dzieciecego targetu wiekowego i jak przy kazdej pozycji daje sie to odczuc. Czytajac ja mialem wrazenie jakby autorce zabraklo troche pomyslow na wypuszczenie 4 tomowej serii, tylko skrocila wszystko i napisala jedna czesc. Nie czyta sie tego w kazdym badz razie jak ksiazke tylko opowiadanie. A raczej 4 opowiadania.

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować:

Login:
Hasło:
Loading..

Ustawienia


Ustaw kolejność w prawej i lewej sekcji.
Możesz przesuwać elementy również pomiędzy nimi.